Reformatorisch Dagblad 22-1-2016

IMG_3009

Zo’n anderhalve week lang had de Nederlandse Hellen Meuleman (42) in Suriname last van het zikavirus. Ze blijft er rustig onder. „De Heere is Degene Die alles in Zijn hand houdt, in Nederland, maar ook hier, in Suriname. Dat geeft rust”, belijdt ze.

Hellen Meuleman-Bongiovanni is de vrouw van zendingspredikant Ammiël Meuleman van de Hersteld Hervormde Kerk. Hij leidt een evangelisatiepost in Klein Powakka, een dorpje met honderd inwoners, vanaf Paramaribo een uur rijden de jungle in.

Hellen, moeder van vier jongens in de leeftijd van 1,5 tot 6 jaar, voelde zich zaterdag 9 januari niet zo lekker. „Ach, dat heb je wel vaker. Maar ik kreeg ook kleine, ronde vlekjes op mijn huid, over het hele lichaam. Op mijn vingers werden ze bultjes, die pijnlijk werden en jeukten.”

De volgende morgen woonde ze wel de dienst bij, maar daarna belandde ze op bed, met 38,2 graden koorts. „Ik heb die hele dag op bed gelegen, met de gordijnen dicht. Ik kon het licht niet verdragen. Ook kreeg ik oogontsteking en kon ik niet naar achteren of beneden kijken, net alsof ik migraine had. Verder had ik voorhoofdsholteontsteking.”

Op maandag ging Hellen alweer een beetje voor het gezin zorgen, en vanaf dinsdag bijna helemaal. „Ammiël heeft wel tot en met woensdag de jongens gedoucht. Maar als moeder ga je gewoon weer aan de slag. Als mijn man ziek was geweest, had hij vier dagen op bed gelegen.”

Ondertussen had ook juf Hannekie Coster, uit Staphorst, de ziekte te pakken. „Zij heeft gewoon de hele week les gegeven. Ze had minder verschijnselen dan ik.” Na verloop van tijd werden de ziekteverschijnselen bij Hellen minder, maar ze hield wel last van gewrichtspijn, soms in de polsen of de vingers en tot afgelopen woensdag in de enkels. „Ik kon dan niet goed lopen.”

Langzamerhand komen de zendingswerkers in Suriname erachter dat de ziekteverschijnselen het gevolg waren van het zikavirus. „Onze kinderwerkster, Annelies Groothuis, liep dezelfde verschijnselen een maand geleden al op. Zij kwam er via internet en familieleden erachter dat het zika moest zijn.” Hellen heeft het virus opgelopen door een muggenbeet. „Die veroorzaakte een bult van zo’n 10 centimeter waar ik veel last van had.”

Het virus neemt in Zuid-Amerika epidemische vormen aan. „Een buurmeisje van Annelies had het al in november. Ook de familie Bijkerk, die voor de MAF in Paramaribo werkt, heeft het gehad. Mijn man heeft een tijgermug doodgeslagen die vers bloed met zich meedroeg. Die heeft hem of Rick van 3 jaar geprikt.”

Geen zorgen

Hellen maakt zich geen zorgen over de mogelijke gevolgen van het virus. Het zou in de eerste drie maanden van zwangerschappen de baarmoeder verkleinen. „In het begin dacht ik even: Help! Ik bleek echter niet zwanger.”

Het belangrijkste is echter dat de Heere alles leidt, aldus Hellen. We nemen onze voorzorgsmaatregelen, ’s nachts een klamboe en overdags insmeren met een antimuggenstift. Nederlanders denken alles te kunnen regelen, maar het is juist de Heere God die alles bestuurt, ook de zika-epidemie. Hij heeft echt alles in de hand.”