Gebedspunten

Home Forums TFC Discussiegroep Gebedspunten

15 berichten aan het bekijken - 1 tot 15 (van in totaal 23)
  • Auteur
    Berichten
  • #476
    Edine van Ouwendorp
    TFC Voorzitter

    Hier een mail van Ammiël, met onderaan gebedspunten:

    Jullie weten allemaal dat het werk hier enigszins teleurstellend is. Vooral het bezoeken van Indianen valt niet mee. Je komt op bezoek en na een kwartier ga je uitgeput weer weg en ben je niets wijzer geworden en zij ook al niet. Op zondagmiddagen ga ik altijd een paar mensen langs voor evangelisatiedoeleinden. Meer dan twee op een middag zijn het er over het algemeen niet. Om 4:00 uur begint hier het bezoekuur tot maximaal 7:00 uur, dan heb je dus slechts 1,5 uur voor een gesprek en dat is over het algemeen niet te veel. Alleen van Indianen kan ik er wat meer doen…., maar dat hou je wel uit je hoofd.

    Drie weken geleden wilde ik weer op stap gaan. Ik zag er geweldig tegenop en had helemaal geen zin. Van te voren ging ik in gebed. Toen maakte de Heere alles open en las ik ook nog uit de Bijbel: wacht op de Heere, wees sterk en Hij zal uw hart versterken, ja wacht op de Heere”.

    Ik dacht, ik maak het mezelf maar een beetje gemakkelijk en ga bij P op bezoek. Die man is een christen en gaat naar de kerk bij de vergadering van gelovigen. Beetje gemakkelijke manier van evangeliseren toch? Dus ik op stap, alleen weet ik niet precies de ingang naar P’s huis. Uiteindelijk beland ik op een erf met een heleboel kinderen. De moeder van de kinderen bekijkt me wantrouwend en wil me zo snel mogelijk weer van het erf afhebben. Waar ik moet wezen enzo, snel uitgelegd en dan moet ik maar weer weggaan. Maar zo gemakkelijk laat ik me niet van een erf afvoeren tegenwoordig dus ik begin te kletsen met die vrouw. Als het donker begint te worden heb ik heel het erf gezien, alle bezoek gegroet, tractaatjes uitgedeeld. Maar het allermooiste komt nog: alle vijf kinderen willen dolgraag naar de kinderclub komen! Wat een zegen van de Heere. En daarboven op nog: ze willen vervolgens ook naar de kerk komen. Ze maken de puzzel in het kerkblad, ze kleuren, ze willen een Bijbel…. Ze zijn nu de kinderen op de lagere school al aan het voorlezen en aan het vertellen wat ze in hun Bijbels hebben gelezen. Wacht op de Heere, jaja.

    Bid of de Heere ze erbij wil houden. We zouden ook zo graag willen dat hun ouders meer van de Heere willen weten. binnenkort ga ik proberen of ik er een Bijbelkring kan starten.

    Toch is er ook wel een beetje verdriet in mijn hart om dit alles. Het zijn geen indianen, maar Marrons. Natuurlijk moeten Marrons ook in Jezus’ armen vallen, maar ik zou zo graag Indianen de berg Sion op zien gaan en het elkaar horen zeggen: kom ga met ons en doe als wij.

    Vandaag had ik daarover nog een gesprek met de achterbuurjongen. We hebben het volgende vastgesteld (hij is zelf een indiaan):

    •indianen worden geboren met verdriet in hun hart omdat ze indiaan zijn. (de precieze reden weten we nog niet, maar het is niet alleen van de afgelopen jaren waarin ze een ondergeschoven club zijn geworden, maar ook in hun oude muziek is dat verdriet al te horen)
    •Indianen zijn van nature schuw en staan niet open voor buitenstaanders. Daarnaast zijn ze sterk traditioneel.
    •Resultaat is dat ze
    ◦veel drinken
    ◦veel drugs gebruiken
    ◦geen scholing ontvangen
    ◦alle andere verdrietige gevolgen.
    •Belangrijk is ook dat ze (vooral in Powakka) diep in het occulte zijn getrokken.

    ◦De bovenstaande dingen zijn duivelse zaken, maar het volgende nog meer.

    ◦Daarnaast schijnt er veel sprake te zijn van incest
    ◦meer dan één moord is bekend in Powakka. De daders zijn bekend in het dorp (niet bij de politie).
    ◦Er schijnen meerdere kringen te zijn waarin men de kracht van de duivel inroept voor hulp bij ongelukken en dat schijnen vooral de kerken te zijn, behalve de RKkerk dan want die is hier zelf nogal occult betrokken.

    Hoe kan hier ooit het evangelie binnenkomen? Dat is inderdaad, menselijkerwijs gesproken, geen kwestie van een aantal jaar. Hier lijkt een cultuuromslag nodig te zijn die onmogelijk is.

    Aan de andere kant… Deze zelfde buurjongen is degenen waarvoor jullie ook gebeden hebben. Zijn hart is steeds voller geworden van de Bijbel. Zondag aan zondag drinkt hij het woord binnen en legt het thuis nog een keer uit aan degenen die het niet begrepen hebben. Hij leest de studiebijbel die hij gekocht heeft bij mij. Toch is er nog geen volledige overgave. Vandaag vroeg hij ook weer of het wel mogelijk is dat God hem wil hebben. Hoe schieten woorden dan tekort om de bereidwilligheid van de Heere Jezus aan te duiden, vooral omdat ik hier nogal wat minder woorden (nederlandse) tot mijn beschikking heb dan in Nederland. Bidt voor hem.

    Ik wilde eigenlijk zeggen: wat er in één mensenleven kan gebeuren! In twee jaar tijd heeft deze enorme verandering plaatsgegrepen. Zou God dat dan ook niet willen en kunnen doen met een heel dorp! En God heeft het gedaan in Matta, aan de andere kant van het vliegveld. Waar vroeger heel het dorp dronken was, gaan ze nu naar de kerk!

    Bidt voor Powakka (zie boven)
    Bidt voor wijsheid hoe we met dit alles moeten omgaan.
    Bidt voor geduld.
    Bidt voor de moeder die doopcatechese heeft gevolgd, vast van plan was haar kind te laten dopen, maar de afgelopen 6 weken met een ‘geldige’ reden niet in de kerk is geweest.
    Bidt voor mij “opdat mij het woord gegeven worden in de opening van mijn mond met vrijmoedigheid enz (efeze 6:19)
    Bidt ook voor mij want de duivel is sterk hier aan het front. Dat uit zich op allerlei manieren. Elke keer is het weer op een andere manier. Ik ben bang dat er nog meer trucjes zijn. En vallen doe ik steeds, maar de Heere heeft mij ook steeds weer opgericht. Dat is wat het gebed uit Nederland vermag!

    Groeten,

    Ammiel

    #471
    Bert Westland
    TFC Lid

    Onderstaand de gebedspunten die ik ingezonden heb voor het komende kerkblad van juni.
    In de gemeente bij ons verschijnt één keer per maand het kerkblad omdat de gemeente (helaas) klein in aantal is.

    Bidden voor:
    -Stabiliteit en groei van het aantal kerkgangers en volwassen worden van de kerk (de vaste spijs)
    -Gezondheid en geestelijk welzijn van Hellen, Ammiel en de kinderen
    -De moeder van Hellen die ernstig ziek is
    -De tienerclub waarbij het aantal leden flink is afgenomen
    -Wijsheid in het omgaan met de verschillen in cultuur, denkwijze, emoties, temperament en andere verschillen in leefwijze
    -Beide toekomstige ambtsbroeders die vol mogen worden van Gods Geest en met vreugde in het ambt mogen staan

    Danken voor:
    -Stabiliteit van het aantal kerkgangers
    -De gezondheid die ze ontvangen
    -Ammiel dat hij beter met de bevolking kan communiceren doordat hij de taal van de bevolking goed kan verstaan
    -De goede samenwerking binnen het zendingsteam

    #467
    Edine van Ouwendorp
    TFC Voorzitter

    uit het gesprek met Ammiël:

    dank:
    – voor het stabiele aantal kerkgangers
    – voor het feit dat Ammiël de mensen in hun eigen taal kan verstaan
    – voor het feit dat het met hele gezin goed gaat.

    bid:
    – voor Hellens moeder die steeds slechter gaat praten en ook slechter gaat eten
    – dat het communiceren in het Sranantongo de boodschap van het evangelie dichter bij de mensen zal brengen (de H. Geest liet de boodschap van het evangelie op pinksteren ook in de taal van de mensen brengen).
    – om wijsheid in het omgaan met de verschillen in cultuur, denkwijze, emoties enz.

    #463

    We hebben Ammiël afgelopen week proberen te bellen, nadat dat niet gelukt was hebben we hem schriftelijk gevraagd om gebedspunten omdat het al een tijdje geleden was dat we die gekregen hebben. Vandaar hier puntsgewijs een aantal gebedspunten die wij ontvingen via de mail:

    – Dank voor het gezin wat na enkele weken afwezigheid weer terug is.

    – bidt voor de eenzame hindoeman die ik heb ontmoet. Bidt dat zijn ogen worden geopend voor gods liefde. Hij kan nauwelijks lezen.

    – we hebben voor veel geld een nieuwe bus gekocht. Bidt dat het ding tot zegen mag meewerken.

    – bid boven alles voor de tienerclub waar het bezoekers aantal scherp is gedaald.

    Hieronder wat oudere gebedspunten maar die niet minder belangrijk zijn:
    -Bidt voor standvastigheid en geloof voor de jonge moeder die een doopcursus volgt.

    -Bidt voor de jongen die een vriendin heeft, maar altijd allleen in de kerk komt.

    -Bidt voor de jongen die sinds kort in de kerk komt, maar het regelmatig laat afweten

    -Bidt voor de zwangere vrouw die veel klachten heeft ivm de zwangerschap en een kind eigenlijk niet ziet zitten

    -Bidt dat de beide toekomstige ambtsbroeders vol mogen worden van Gods Geest en ook met vreugde in het ambt mogen staan

    -Bidt voor de ha cursus die in de maak is.

    #399
    Jacco Huijzer
    TFC Lid

    Ik ontving weer een indringende mail van Ammiël, met een vraag om gebed. Hij ervaart de tegenstand van de boze van binnenuit: er was een aanvaring met een broeder. Ik citeer uit de mail: “Alles wat leuk is en wat mooi is. Alles wat een ander doet aan goedheid wordt in Powakka keihard afgebroken. Duivelswerk. Weer uit de mond van dezelfde man. Bij mij is er eigenlijk ook wat geknapt en dat maakt dat ik op dit moment in een dip zit.”
    Gelukkig mag hij ook ervaren dat hij door God bemoedigd wordt.

    Nog een citaat uit de mail: “Probleem is alleen dat ik niet weet of deze broeder niet weet wat hij doet. Is het bewust kapotmaken van mooie dingen of is dit iets wat zo diep in zijn genen zit (indaanse genen) dat hij het onwetend doet. Ik moet nog een boel leren. En je moet door schade en schande en ook wel door de pijn heen wijs worden. Het lijkt me goed dat jullie ook dit weer in het gebed meenemen.”

    #386
    Bert Westland
    TFC Lid

    Het is goed dat de gebedspunten worden aangegeven. We zullen deze in onze gebeden meenemen.

    #382
    Jacco Huijzer
    TFC Lid

    Ammiël heeft een mail gestuurd, met de volgende gebedspunten:
    – Het ‘ploegen op de rotsen’ drukt wel eens op de schouders van Ammiël.
    – Uit Groot Powakka lijken steeds minder mensen naar de kerkdiensten te komen.
    – Ammiël heeft een intensief gesprek gehad met een dorpsbewoner, die met grote levensvragen loopt en verlangt naar vrede in zijn hart. Bidt dat God dit zegent en hij tot Christus geleid mag worden.Bidt ook voor wijsheid voor Ammiël, om hem hierin pastoraal te leiden.

    #364
    Jacco Huijzer
    TFC Lid

    Ik had nog even mailcontact met Ammiël nav zijn laatste mail. Ik vroeg hem of hij wist wat de oorzaak was van de vermoeidheid. Is het de voelbare weerstand van de boze, of zou hij het ook Nederland gehad kunnen hebben?

    “Ik zou het ook in Nederland gehad kunnen hebben. Maar in Nederland heb je bij pastorale gesprekken best nog weleens dat je er zelf van opknapt, geestelijke gezien. Bij de gesprekken hier is het vaker dat ik afknap. Er is wat dat betreft niet veel verschil tussen de ene of de andere broeder. Misschien komt het ook wel door het gebrek aan respons. Aan stoicijns voor zich uitkijken. Aan het idee hebben dat niets, maar dan ook helemaal niets lijkt te landen in de harten. Misschien ook wel met het feit dat je dingen honderd keer herhaald hebt en dat het dan de 101e keer gewoon weer niet goed gezegd wordt. De bodem is zeg maar erg droog hier. Planten en natmaken vergt een uiterste inspanning. Ik weet dat ik het niet zelf hoef te doen, maar toch vreet het wel. Vooral omdat ik elke keer weer onderweg moet. Trouwens, geld is misschien ook wel het probleem. Elke keer maar weer gaan gesprekken over geld. Ik weet gewoon niet goed hoe ik daar mee om moet gaan.
    Verder gaat het trouwens goed. Ik heb eigenlijk niet veel te klagen en we zijn de Heere nog altijd dankbaar dat Hij ons hier naartoe heeft geroepen. We genieten iedere dag weer van wat we zien. We krijgen ook wel goede dingen te horen, daar zijn we blij om. Maar vaak zijn het maar heel kleine dingen en dan moet je er goed op letten.”

    #363
    Jacco Huijzer
    TFC Lid

    Deze mail ontving ik vanmorgen van Ammiël:
    “Je vroeg onlngs om gebedspunten. Nu, ik heb een belangrijk gebedspunt dat eigenlijk al veel langer op de lijst had moeten staan. Vandaag echter kwam ik er opnieuw achter. Vrijdags doe ik altijd de bezoeken bij de gemeenteleden. Ik kom daar altijd helemaal uitgeput vandaan. Niet alleen lichamelijk, wat te maken heeft met de hitte, het verschil in taal en het overbrengen van de bijbelse boodschap in een andere cultuur, maar vooral ook geestelijk. Ik merk dat ik totaal leeg gezogen wordt in die 2 uur dat ik daar ben. Ik weet niet hoe ik het anders moet verwoorden. Ik kwam er zelfs achter dat ik een soort tegenzin ontwikkel voor die bezoeken en dat het met dat laatste te maken heeft. Juist echter die bezoek en zijn van onschtbare waarde. Voor mijzelf wat cultuurkennis e.d betreft, maar ook voor de mensen. Eigenlijk is het woordverkondiging in het klein. Bijvoorbeeld over bijbel lezen: wie mijn woord hoort en ze doet die is mijn broederen zuster en moeder. Wat betekent dat voor u, enz. Het zijn kostbare momenten, maar haast te duur voor mijzelf. Ik stop want typen op een tablet schiet niet op.”

    #359
    Jacco Huijzer
    TFC Lid

    Vanmiddag gebeld met Ammiël.
    – De kinderen kwakkelen nogal met de gezondheid, net als Hellen. De kinderen hebben last van hun longen, vooral Mark. Gerald lijkt er nu ook last van te krijgen. Hellen heeft al lange tijd last van diarree. We kunnen bidden voor hun gezondheid.
    – Voor eerste kerstdag hadden ze een bus gehuurd. De gemeenteleden hadden zich opgegeven dmv een briefje. Toen ’s ochtends een aantal mensen zich afmeldde, zonk bij Ammiël de moed in de schoenen. De oorzaak van de afmelding leek vooral schaamte te zijn. Daarom kregen we het mailtje. Uiteindelijk zat de bus meer dan vol, en hadden ze een goede dag. Er waren ca. 200 personen aanwezig. Ammiël heeft gepreekt. We mogen God danken voor deze dag en bidden of dit mag bijdragen in de opbouw van de gemeente.
    – Tweede kerstdag waren ze bij Andy en Jacolien Bijkerk op bezoek. Andy is eigenaar van MAF Suriname. Op dat moment kreeg Andy een noodoproep; een kindje van 4 jaar had ademhalingsproblemen. Hij vroeg of Ammiël mee wilde. In het kader van de uitbreiding van Gods Koninkrijk in Suriname mogen we ook het werk van de MAF in Suriname wel opdragen, denk ik…
    – Nieuwjaarsdag ervoeren ze als ‘saai’. In gedachten waren ze vooral in Nederland, bij wat er in Nederland allemaal op een nieuwjaarsdag gedaan wordt. We bidden dat ze zich ook op zulke momenten thuis voelen in Powakka, als jullie begrijpen wat ik bedoel…
    – Puntje voor binnen de TFC: de karakters van Hanneki en Ammiël lijken af en toe te botsen. We bidden dat de harmonie bewaard mag blijven.
    – Binnenkort begint de ‘definitieve’ kinderwerkster. Laten we het kinderwerk, dat min of meer naast het werk van Ammiël plaatsvindt, ook in het gebed opdragen.

    #348
    Jacco Huijzer
    TFC Lid

    Ammiël mailde net:
    “Tot onze verwondering was uiteindelijl iederern er! We hebben een bijzonder mooie kerstviering gehad. De heere heeft gebeden verhoord.

    Vandaag trouwens met een spoedvlucht van de maf naar het binnenland geweest. Heel bikzonder.

    Ammiel”

    #346
    Jacco Huijzer
    TFC Lid

    “Dag allemaal,

    Op deze 1e kerstdag vreemd genoeg toch even een mail. Ik hoop dat jullie het nog lezen vandaag. Wij hopen zo naar zanderij te gaan om daar, met de gemeenten van ds. Ahn, kerst te vieren. De gemeenteleden hadden zich bijna allemaal opgegeven. Hoe groot is dan ook onze teleurstelling dat verschillenden, die eerst zo enthousiast waren, zich nu afmelden met een smoes. Ze lijken bang te zijn, zich te schamen om daar naar toe re gaan of om weer nieuwe mensen te ontmoeten. Wij willen jullie dan ook vragen om hen in je gebed op te dragen. Juist deze kerstfeestviering zou zo bij kunnen dragen aan de versterking van de gemeente. In ieder geval wensen wij jullie fijne dagen. Tot horens.

    Ammiel”

    • Deze reactie is gewijzigd 5 jaren, 9 maanden geleden door Jacco Huijzer.
    #331
    Jacco Huijzer
    TFC Lid

    Gisteren heb ik met Ammiël geskyped, via zijn telefoon. Hij koopt af en toe ‘beltegoed’ voor internet. Dat is een sneller dan het ‘vaste’ internet ooit is geweest. De verbinding haperde heel soms, maar was verder prima. Het was een graad of 28, en had de hele dag geregend. Ze hebben het afdak vergroot, zodat de kinderen wel buiten kunnen spelen. Ik vroeg hem of slangen niet juist met de regen te voorschijn komen en in plassen gaan liggen of zo, maar dat is niet zo.
    Mark heeft nog steeds een beetje heimwee. Wel minder dan het geweest is. Voor de anderen speelt dat niet. De kinderen hebben wel een hele kleine wereld gekregen. Ik heb hem gevraagd of we vanuit Nederland iets kunnen betekenen, maar hij wist zo gauw niets te verzinnen. Misschien kunnen we een rooster maken dat ze elke week iets toegestuurd krijgen? Donald Duck, een tekening, een briefje, enz?
    Stroom en water blijft behelpen. Er gaat steeds wel iets terug. De afgelopen week hebben ze 3x zonder stroom gezeten, en 1x zonder water. Er gaat veel tijd in zitten.
    De kerk is voor de bewoners van Powacca ‘vreemd’. De kerk heeft voor hen een vreemde naam (presbyteraanse gemeente oid); de naam gaat ook wijzigen. Ze hebben alleen nog geen goede nieuwe naam bedacht. Maar alles vreemd is, is ‘magisch’ voor de Arrowakken. Laten we bidden dat dit beeld mag verdwijnen, dat er meer aansluiting komt tussen kerk en bewoners. Dat de kerkgangers zich niet meer hoeven te schamen om alleen al bij de kerk op het erf te komen. Het kóst hen werkelijk wat om de kerk te bezoeken; ze krijgen hun familie tegen zich. De gemeenteleden hebben wat dat betreft dus daadwerkelijk te maken met lijden om Christus’ wil.
    In Nederland is ook nog wel wat werk te verzetten, voor wat betreft het beeld van zending. Zending is niet: leveren van materiële hulp, of enkel evangelisatie maar dan ver weg. Ammiël heeft Van Vlastuin gevraagd of hij er iets over wil schrijven. Ammiël vertelde van een incident in Nederland waarbij er verteld werd dat er op het zendingsveld werd gewerkt met de Herziene Statenvertaling, en er vervolgens zure gezichten verschenen en men hen ‘onder voorbehoud’ Gods zegen wenste. Als Ammiël op een foto te zien zou zijn in de kleding die hij gister aan had (een houthakkersoverhemd met korte mouwen en een blauwe broek), zou hij daar kritiek op krijgen. Maar als hij in een wit overhemd met lange mouwen en een stropdas zou gaan lopen, zouden alle kerkgangers wegblijven (dat zou ook weer vreemd zijn). Ik ben ook wel benieuwd hoe vd Bas hier over denkt.
    Nederlanders zijn heel direct; Arowakken zijn dat helemaal niet. Directe feedback kán daar gewoon niet. Dat vraagt van heel wat aanpassing. De buurvrouw vertelde bijvoorbeeld heel omslachtig dat ze liever niet had dat de kinderen op haar erf speelde; dat deed ze door te vertellen dat ze haar kinderen niet zomaar overal liet spelen. Ook in de preken van Ammiël moet hij voorzichtig zijn; vatten ze de Bijbelse boodschap niet op als kritiek? Laten we ook wat dat betreft bidden om wijsheid.
    Bij de vergadering waar Ammiël in zijn mail aan refereerde, kreeg de kerk ongeveer het verwijt de Arowakken te vervreemden van hun cultuur. Samen met zijn buurman wil hij daarom een culturele vereniging oprichten. Zijn buurman kan de culturele vaardigheden en gewoonten dan aan jongere Arowakken over brengen. Doordat de vereniging wordt geïnitieerd door de kerk, laten ze ook weer zien dat de kerk niet ‘vreemd’ is. Laten we bidden voor dit initiatief…

    #328
    Jacco Huijzer
    TFC Lid

    Ik ontving vandaag onderstaande mail van Ammiël:

    Beste TFC-leden,

    Het wordt weer eens tijd om jullie een krabbel te doen. Niet alleen omdat dat alweer even geleden is, maar vooral ook omdat het belangrijk is. We voelen en weten jullie duidelijk als een steun in onze rug. Niet in de 1e plaats voor alle praktische zaken die jullie voor ons verzorgen (waarvoor hartelijk dank), maar meer nog dat jullie met ons meegezonden zijn in het gebed. Niet alleen wij zijn hard aan het werk in en voor Suriname, maar jullie evengoed. Toch bijzonder dat de Heere jullie op die manier heeft geroepen en ons op een andere manier.

    We merken het verschil vooral met de vorige drie maanden toen we hier zaten. Toen waren we feitelijk alleen. Niet alleen hier, maar ook alleen in de strijd, ook al zullen er toen geweest zijn die voor ons gebeden hebben.

    Met ons als gezin gaat het goed. We hebben allemaal de hoest of de hoest achter de rug, wat te maken lijkt te hebben met de vochtig warme weersomstandigheden. Gerald blijft er wel lang last van houden, maar de oudste twee zijn er zo goed als overheen.

    Vorige week had ik (ammiel) een zware week. Misschien dat ik wat teveel, vooral lichamelijk, werk gedaan had. Maar ik was constant moe, als ik uit bed ging was het al raak en ik kon me haast niet bewegen. Denken ging gelukkig goed, maar als ik erg moe was had ik daar ook geen zin meer in. Gelukkig is dat nu grotendeels over.

    Dat geeft trouwens wel te denken. Zending bedrijven is dus niet alleen een geestelijke (ziel-lige) zaak, maar ook een lichamelijke. Vooral hier, waar zoveel te doen is, blijkt dat duidelijk. Iedere dag is er wel weer wat waar ik m’n gereedschapskist bij nodig heb. Ook voor Hellen is het lichamelijk best wel zwaar. De twee oudste jongens gaan natuurlijk naar school, maar de twee jongsten vragen best wel veel zorg. Daarbij ook nog de borstvoeding en je kunt uittellen dat je dag en nacht aan het werk bent. In tegenstelling tot de vorige keer gaat het met Hellen veel beter wat betreft de eenzaamheid e.d. Dat komt doordat we nu twee dames hier hebben rondlopen, het is bijna altijd wel gezellig hier. En aan de andere kant zorgt ze ervoor dat ze regelmatig iemand aan de telefoon heeft om even mee te kletsen. Eigenlijk zouden we er ook zo nu en dan echt even uit moeten, maar dat is totnogtoe maar een keer gelukt.

    Wat betreft de gemeente hier, want daar gaat het toch om, maar ik me een beetje zorgen. Afgelopen zaterdag hadden we hier een dorpsvergadering van (aan een stuk) 5 uur! Belangrijk item van de vergadering was het feit dat er een pijai man is neergestreken in Powakka. Dat is een toverdokter. Hij heeft al voor veel onderlinge ongenoegens gezorgd in het dorp. Bij de vergadering is er uitgebreid over gesproken en heeft men ook unaniem toegestaan dat hij in Klein Powakka is, maar is hij niet dé pijaiman van Klein Powakka. Twee dingen verontrusten mij vooral:

    1. De man is binnengehaald als onderdeel van de oude Arowakken cultuur. De mensen hebben daar echt een zwak punt liggen. Ze zijn hun cultuur kwijt geraakt en zoeken die nu terug. De duivel heeft daar listig gebruik van gemaakt door deze man vooral voor te stellen als onderdeel van de cultuur. Zelfs de broeders in de kerk hebben daar een zwak voor. Er werd ronduit gezegd: ieder dient op zijn manier God en dat doet deze man ook op zijn manier. Toch doorzien ze dat hier niet.

    2. Het andere is dat de broeders opgelucht waren na afloop van de vergadering. Toen ik vroeg waar, want mijns inziens was er niets om opgelucht over te zijn, was het antwoord: de vrede is bewaard in het dorp. En dat terwijl gezegd werd tijdens de vergadering dat sinds de komst van de kerk (onze) de verdraagzaamheid is afgenomen in het dorp.

    Daar zie je trouwens gelijk aan hoe de mensen op een heel andere niveau de dingen beleven als wij. Een kleine afwijking van het normale (ja gaat naar een andere kerk, je gaat anders leven) is al genoeg om uit de dorpsgemeenschap gegooid te worden.

    Daar komt gelijk het volgende probleem uit voort dat het inrichten van een kerk grote problemen geeft. Als je je schaamt om te eten, om te zingen, om te praten (zelfs met je eigen mensen) hoe kun je dan ooit kerkleider worden.

    Mijn plannen voor het komende jaar heb ik daarom al duchtig bijgesteld. Eerst lag voor mij de hoofdgedachte bij het uitbreiden van de gemeente dmv evangelisatie. Ondertussen is voor mij duidleijk geworden dat eerst de kern van de gemeente versterkt moet worden. Dat moet gebeuren door onderwijs in de Bijbel (op een heel laag niveau), maar ook door praktische zaken.

    Een ding wat mij wat zorgen baart is het volgende: met kerst willen we kerstpakketten uitdelen in de gemeente. Dat werd in voorgaande jaren ook gedaan. Nu hebben we echter bedacht dat de gemeenteleden zelf ook iets gaan geven voor de kerstpakketten. Dus ieder geeft uit zijn armoede iets aan de ander. Men moet leren dat geven vreugde schenkt en dat men dat doet in de eerste plaats aan de geloofsgenoten. Wanneer dit echter mislukt en er wordt niet gegeven (wat zomaar zou kunnen) zal dat een afbreuk kunnen betekenen aan de gemeenschapszin. (Ik heb wel gegeven, maar hij geeft niets, enz. Naast deze actie gaan we samen de kerk schoonmaken, maar traditioneel zijn daarbij altijd dezelfde kerkleden aanwezig (dat is in nederland niet anders trouwens) het zou voor de versterking van het geheel goed zijn dat er meerdere zouden zijn. Met kerst hopen we met de gehele gemeente (per bus) naar Zanderij te gaan waar Samuel Ahn samen met zijn 3 gemeenten aanwezig is. We hopen en bidden dat de ontmoeting met andere Arowakse christenen iets teweeg mag brengen in de gemeente.

    Het zou zo fijn zijn als de mensen zelf zouden gaan evangeliseren en anderen bij de kerk betrekken. Maar daarvoor is wel de sterke kern nodig, maar boven alles dat Gods Geest werkt in de mensen. In Engeland ontmoetten wij mensen die vertelden dat ze vroeger tot de working class (laagste sociale niveau) behoorden, maar dat toen ze christen werden ze eigenlijk bijna gelijk tot de middle class gingen behoren. Christenzijn betekent verandering van cultuur: ze gingen lezen, ze gingen niet meer zoveel tv kijken, ze stopten met ongezond eten enz. Christen zijn betekent een totale verandering van het leven. Dat is hier ook nodig en ik geloof ook dat de Heere dat geven wil.

    Ik hoop dat dit hele schrijfsel, wat een beetje lang is uitgevallen, jullie niet teveel heeft vermoeid, maar dat jullie er juist weer stof tot gebed uit kunnen putten en mee kunnen strijd in de frontlinies van Suriname. Kunnen jullie zelf de gebedspunten eruit halen? Anders moet ik die er zelf allemaal weer uitvissen. Ik denk dat er dan ook wel een concrete scheiding aangebracht kan worden tussen wat voor het thuisfront bedoeld is en wat eventueel het land in kan gaan.

    Hartelijke groet,

    Ammiel en Hellen (en de rest natuurlijk)

    #326

    Vanavond belde Ammiël. We hebben gesproken over van alles en nog wat. Eerst hebben we het gehad over praktische dingen waar hij vooral veel tijd aan kwijt is. Hij heeft een kasten wand getimmerd op zijn kamer, en hij is samen met de buurman bezig een nieuw dak op de school aan het maken. Op zich kunnen zulke dingen ook wel gebeuren door een plaatselijke aannemer maar dat kost erg veel geld. Deze week is de drukregelaar voor de waterdruk kapot gegaan dus moet hij deze weer laten maken. Ook moet er nog een afdak bij het huis en de school gebouwd worden. Het regenseizoen is begonnen en ze hebben deze week al 2 dagen regen gehad en elke dag regent het nu wel een fikse bui. Aan de ene kant moeten al deze praktische zaken gebeuren maar aan de andere kant wil hij meer aan het werk in de gemeente doen. Te meer daar het heel veel aandacht en energie vraagt. Hij omschreef het zo: Het is ploegen in een anker vol met rotsen. Als de mensen geen zin hebben komen ze niet naar de kerk. De kerkgang is daarom ook erg wisselend. Toch waren er ook positieve berichten. Zo is Ammiël gevraagd of hij ongeveer 1 keer in de maand wil komen preken op een mulo school (mavo) een half uur rijden bij hem vandaan. De school wordt gerund door een Koreaanse zendeling. Maar omdat deze man niet zo goed Nederlands spreekt heeft hij Ammiël gevraagd. Hij is er nu een keer geweest en heeft gepreekt voor alle jongeren van de school (leeftijd tussen de 12 en 16 jaar) Het is een grote groep want de groep werd in vieren gedeeld dus heeft hij op 1 dag vier keer gepreekt voor de jongeren. Hij mocht bemerken dat er interesse en aandacht was. Tijdens het gesprek kwamen we op verschillende gebedspunten:
    – Dat Ammiël telkens weer moed, kracht en wijsheid mag krijgen om te werken in de plaatselijk gemeente/dorp.
    – Dat Ammiël steeds meer tijd mag krijgen om ook werkzaam te zijn in de gemeente/dorp en praktische zaken zoals bouwen snel klaar zijn en dingen niet snel stuk zullen gaan. Hij zei: Je ziet er naar uit dat er eens een week niets kapot gaat (zoals nu de drukregelaar) en ik meer tijd heb voor mijn echte werk.
    – Dat de mensen van de gemeente/dorp zullen blijven komen naar de kerkdiensten en De Heilige Geest Zelf is de harten van de mensen zal werken.
    – Dat Ammiël iedere dag wijsheid en Gods Geest zal ontvangen om op de juiste manier met de mensen op te gaan. Door dat er zo’n andere cultuur is en men zo moet opletten hij je iets zegt, want als het mensen tegen de borst stuit of zich aangesproken voelen. Proberen ze je op een slimme/slinkse manier in te pakken en klem te zetten. Ammiël zei: Het is net of je dan in een moeras belandt waarin je door hen mee wordt gezogen. Bid dat Ammiël elke dag wijsheid en Gods nabijheid mag ontvangen in het werk en de gesprekken met de mensen en of God ook Zelf met zijn Geest in de harten van de mensen wil werken zodat zij ook daarin veranderen en er een hechte gemeente mag ontstaan tot eer van Zijn Naam.
    – Ook mogen we God danken dat Ammiël met enige regelmaat mag preken onder veel jongeren op een school en zo onder een grote groep het Evangelie verspreid mag worden.

15 berichten aan het bekijken - 1 tot 15 (van in totaal 23)
  • Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.